تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) يَحْلِفُونَ بِاللَّهِ لَکُمْ لِيُرْضُوکُمْ وَ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ أَحَقُّ أَنْ يُرْضُوهُ إِنْ کانُوا مُؤْمِنِينَ (62) أَ لَمْ يَعْلَمُوا أَنَّهُ مَنْ يُحادِدِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ فَأَنَّ لَهُ نارَ جَهَنَّمَ خالِداً فِيها ذلِکَ الْخِزْيُ الْعَظِيمُ (63) ترجمه‌ قسم ميخورند بخدا براى شما تا خوشنود کنند شما را و خدا و پيغمبرش سزاوارترند که خوشنود کنند آنها او را اگر باشند گروندگان‌ آيا نميدانند آنکه هر کس تجاوز از حدّ کند در خلاف با خدا و پيغمبرش پس همانا مر او را است آتش جهنم با آنکه جاويد است در آن اين آن فضيحت بزرگ است. تفسير قمى ره فرموده نازل شد در باره منافقانيکه قسم ميخوردند براى اهل ايمان که آنها هم اهل ايمانند براى آنکه خوشنود نمايند ايشانرا از خودشان. و خداوند نظريّه آنها را تخطئه فرموده باين بيان که اينها منظورشان از اين قسم تحصيل رضاى خلق است ولى تحصيل رضاى خدا که متّحد با رضاى پيغمبر (ص) است و باين جهت ضمير در يرضوه مفرد آورده شده اولى و احق است براى اهل ايمان واقعى پس اينها که رضاى خلق را بر رضاى حق ترجيح داده‌اند ايمان حقيقى ندارند و خطا مى‌کنند اگر خدا از بنده‌اش راضى باشد رضايت و نارضايتى خلق اهميّت ندارد و بعکس اگر خدا راضى نباشد رضايت خلق سودى ندارد آيا نميدانند با آنکه بايد بدانند که معاندت و مخالفت و مجانبت و مضادّه و محادّه با خدا و پيغمبر موجب خلود در آتش جهنم است و آن رسوائى و فضيحت و خوارى و مذلّت بزرگ است که با رسوائى دنيا قياس نتوان کرد.