تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) أَ لَمْ يَعْلَمُوا أَنَّهُ مَنْ يُحادِدِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ فَأَنَّ لَهُ نارَ جَهَنَّمَ خالِداً فِيها ذلِکَ الْخِزْيُ الْعَظِيمُ (63) ج5، ص 133 بعد از آن بر وجه تقريع و توبيخ، منافقان را خطاب فرمايد: أَ لَمْ يَعْلَمُوا أَنَّهُ مَنْ يُحادِدِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ‌: آيا نمى‌دانيد بتحقيق شأن چنين است که هر که مخالفت و ضديت و دشمنى نمايد خدا و رسول او را و تجاوز کند از حدى که امر فرموده‌اند مکلفين را اينکه تجاوز از آن حدود ننمايند، هلاک مى‌شود بنابر آنکه «من» معطوف بر «انه» و جواب شرط محذوف است تقدير آنکه «من يحادد اللّه و رسوله يهلک فانّ له نار جهنّم». فَأَنَّ لَهُ نارَ جَهَنَّمَ‌: پس بدرستى که سزاوار باشد او را آتش جهنم. خالِداً فِيها: در حالتى که مخلد و دائم و جاويد باشند در آتش و خلاصى نخواهد بود. ذلِکَ الْخِزْيُ الْعَظِيمُ‌: آن خلود در جهنم رسوائى و خوارى و ذلت بزرگى است. در مجمع البحرين- فى الحديث: انّ اللّه جعل لکلّ شى‌ء حدّا و جعل على من تعدّى الحدّ حدّا (اى عذابا) بدرستى که خدا قرار داده براى هر چيزى حدى و مقرر فرموده براى کسى که تجاوز کند حد را حدى، يعنى عذابى.