تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) تِلْکَ أُمَّةٌ قَدْ خَلَتْ لَها ما کَسَبَتْ وَ لَکُمْ ما کَسَبْتُمْ وَ لا تُسْئَلُونَ عَمَّا کانُوا يَعْمَلُونَ (141) بيان‌ ترجمه و تفسير اين آيه بفاصله چند آيه قبل از اين گذشت و گفته‌اند نکته تکرار مبالغه در منع است از آنچه مرتکز در اذهان شده است که افتخار و مباهات بآباء و اجداد مينمايند و اتکال بعمل آنها ميکنند و خطاب در آيه سابقه باهل کتاب است و در اين آيه بمسلمانان است و مراد بامت آنجا انبيا هستند و اينجا پيشينيان يهود و نصارى ميباشند و بنظر حقير چون آيات بترتيب نزول ثبت نشده آنچه از اين قبيل مناسبات براى تکرار آيات يا ربط آنها بيکديگر ذکر شود لازم و مورد اعتماد نيست بلى چون امر بارجاع بقرآن مرتب باين ترتيب از ائمه اطهار صادر شده است احتمال خلاف مانع از حجيت ظواهرى که از ترتيب استفاده ميشود نيست اگرچه شيخ استاد ما عليه الرحمه در حجيت اين قبيل ظواهر تأمل داشتند و سابقا اشاره بآن شد در هر حال ما در وسعت از بيان ربط آيات و تحمل تکلفات آن و ذکر اين قبيل نکاتيم و اگر اشاره شود بمجرد احتمال و رجاء اصابت با واقع است.