اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
لَيسَ عَلَي الضُّعَفاءِ وَ لا عَلَي المَرضي وَ لا عَلَي الَّذِينَ لا يَجِدُونَ ما يُنفِقُونَ حَرَجٌ إِذا نَصَحُوا لِلّهِ وَ رَسُولِهِ ما عَلَي المُحسِنِينَ مِن سَبِيلٍ وَ اللّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ (91)
نيست بر اشخاص ضعيف و نه بر مريضها و نه بر فقراء که ندارند چيزي را که انفاق کنند در راه جهاد حرجي و مؤاخذهاي مشروط بر اينکه از روي خلوص و واقعيت باشد که اگر ضعف مزاجي از زمانه و عجزه و کوري يا مريضي يا نداشتن مخارج سفر و نفقه خروج باشد که اگر نبود خارج ميشدند براي جهاد يا انفاق ميکردند بمجاهدين نيست بر نيکوکاران ايرادي و بحثي و خداوند غفور است ميآمرزد و رحيم است ترحم ميفرمايد.
لَيسَ عَلَي الضُّعَفاءِ شل باشد يا عاجز يا کور يا زمينگير يا ضعف قوي وَ لا عَلَي المَرضي مرضي که مانع از خروج باشد که حقيقة نتواند و بستري شده باشد وَ لا عَلَي الَّذِينَ لا يَجِدُونَ ما يُنفِقُونَ تهيدست باشد که وسائل سفر را نتواند تهيه کند و کسي هم تحمل نکند براي آنها حرج يعني مؤاخذه و عذر آنها پذيرفته است) إِذا نَصَحُوا لِلّهِ وَ رَسُولِهِ که بخواهند باين توفيق جهاد موفق شوند و نتوانند و ديگران را ترغيب و تحريص کنند براي جهاد اينها نيکوکارانند ما عَلَي المُحسِنِينَ مِن سَبِيلٍ نه در دنيا گرفتار عقوبت ترک جهاد ميشوند و نه در آخرت از آنها سختگيري ميکنند مثل حضرت زين العابدين عليه السّلام در کربلا.
وَ اللّهُ غَفُورٌ آمرزنده است و از آنها مؤاخذه نميکند و رحيم از فيوضات جهاد هم و از مثوبات جهات محروم نميفرمايد.
291