اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
47
سَيَحلِفُون‌َ بِاللّه‌ِ لَکُم إِذَا انقَلَبتُم إِلَيهِم لِتُعرِضُوا عَنهُم فَأَعرِضُوا عَنهُم إِنَّهُم رِجس‌ٌ وَ مَأواهُم جَهَنَّم‌ُ جَزاءً بِما کانُوا يَکسِبُون‌َ (95)
زود باشد که اينکه منافقين شما مسلمانها را قسم ياد کنند که صرف نظر کنيد زماني که شما آنها را ملاقات کنيد و برگرديد بسوي آنها و عذر آنها را بپذيريد و از آنها مؤاخذه نکنيد پس شما بايد از آنها اعراض کنيد و باين قسمهاي آنها و کلمات آنها اعتناء نکنيد زيرا اينها محققا رجس و نجس و پليد هستند و جايگاه آنها جهنم است بازاء آنچه خود براي خود دست ميآورند و کسب ميکنند سَيَحلِفُون‌َ بِاللّه‌ِ لَکُم يعني شما را قسم ميدهند ميگويند شما را بخدا قسم إِذَا انقَلَبتُم إِلَيهِم زماني که شما از جهاد برگشتيد و داخل مدينه شديد و آنها را ملاقات کرديد لِتُعرِضُوا عَنهُم به اينکه از گناه آنها چشم بپوشيد و اثر بار نکنيد و مثل سابق با آنها مراوده و معاشرت را ترک نکنيد و عمل آنها را نديده بگيريد فَأَعرِضُوا عَنهُم شما گوش بمزخرفات آنها ندهيد و بکلي از آنها اعراض کنيد زيرا منافق تا نفاقش ظاهر نشده احکام ظاهري اسلام بر او بار ميشود اما پس از ظهور نفاق ديگر بايد آنها را دور انداخت و ابدا بخود راه نداد، سپس خداوند علت اعراض را بيان ميفرمايد إِنَّهُم رِجس‌ٌ باطنا که کافر و نجس بودند بر حسب ظاهر هم نجس و خبيث و پليد شدند بايد از آنها دوري بجوئيد وَ مَأواهُم جَهَنَّم‌ُ که ديگر راه نجات ندارند اگر با اينکه نفاق بميرند جَزاءً بِما کانُوا يَکسِبُون‌َ خود بدست خود خود را جهنمي ميکنند و عذاب را براي خود ميخرند.
296