1- اولياى خدا، بر اعمال ما نظارت دارند. «لِتَکُونُوا شُهَداءَ»
آرى، بعضى انسان‌ها داراى چنان ظرفيّتى هستند که مى‌توانند ناظر تمام اعمال و آگاه به انگيزه‌هاى انسان‌ها در طول تاريخ باشند.
2- در قيامت، سلسله مراتب است. تشکيلات و سازماندهى محکمه‌ى قيامت بگونه‌اى است که ابتدا ائمّه بر کار مردم گواهى مى‌دهند، سپس پيامبر برامامان گواه است. «لِتَکُونُوا شُهَداءَ عَلَى النَّاسِ وَ يَکُونَ الرَّسُولُ عَلَيْکُمْ شَهِيداً»
3- آزمايش، يک سنّت قطعى الهى است و خداوند گاهى با تغيير فرمان، مردم را امتحان مى‌کند. «لِنَعْلَمَ مَنْ يَتَّبِعُ الرَّسُولَ ...»
4- پيروى از دستورات دين، مايه رشد و کمال و نافرمانى از آن، نوعى حرکت ارتجاعى است. «يَنْقَلِبُ عَلى عَقِبَيْهِ»
5- جز فرمان خداوند، به چيز ديگرى از قبيل، جهت، رنگ، زمان، مکان و شيوه‌ى خاصّى خود را عادت ندهيم، تا هرگاه فرمانى بر خلاف انتظار يا عادت و سليقه‌ى ما صادر شد، بدنبال فرار يا توصيه نباشيم. «لِنَعْلَمَ مَنْ يَتَّبِعُ الرَّسُولَ مِمَّنْ يَنْقَلِبُ عَلى عَقِبَيْهِ»
جلد 1 - صفحه 222
6- مقام تسليم بر افراد عادّى سنگين است: «لَکَبِيرَةً» وتنها کسانى به اين مقام دست مى‌يابند که هدايت خاصّ الهى شامل آنان شود. «إِلَّا عَلَى الَّذِينَ هَدَى اللَّهُ»
7- قوانين و مقررات، شامل زمان‌هاى قبل نمى‌شود. اگر امروز فرمان تغيير قبله صادر شد، نمازهاى قبلى صحيح است و از امروز بايد به سوى ديگر نماز خواند. «وَ ما کانَ اللَّهُ لِيُضِيعَ إِيمانَکُمْ»
8- تمام تغييرات و تحوّلات تکوينى و تشريعى، ناشى از رحمت و رأفت خداوندى است. «لَرَؤُفٌ رَحِيمٌ»