تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ مِنَ الْأَعْرابِ مَنْ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ وَ يَتَّخِذُ ما يُنْفِقُ قُرُباتٍ عِنْدَ اللَّهِ وَ صَلَواتِ الرَّسُولِ أَلا إِنَّها قُرْبَةٌ لَهُمْ سَيُدْخِلُهُمُ اللَّهُ فِي رَحْمَتِهِ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ (99)
بعد از آن بيان حال مؤمنين مخلصين از اعراب را فرمايد:
وَ مِنَ الْأَعْرابِ: و بعضى از عربهاى باديه نشين. مَنْ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ: کسانى هستند که ايمان مى‌آورند به خداى تعالى و روز قيامت و تصديق مى‌نمايند وحدانيت الهى و بهشت و جهنم را. مراد بنو مقرن‌اند از
ج5، ص 184
جهينه. يا عبد اللّه ذى النحادين و قوم اويند. وَ يَتَّخِذُ ما يُنْفِقُ: و فرا مى‌گيرند برخلاف منافقان آنچه را که انفاق و تصديق نمايند. قُرُباتٍ عِنْدَ اللَّهِ: اسباب قربت نزد خداى تعالى، يعنى تقرب مى‌جويند به صدقات و انفاقات خود را، و وسيله مى‌سازند آن را به قرب الهى و رحمت سبحانى. وَ صَلَواتِ الرَّسُولِ: و سبب دعاى پيغمبر که پيوسته متصدقان را به خير و برکت دعا مى‌فرمايد و آمرزش طلبد نزد اخذ صدقات، چنانکه فرموده: اللّهم صلّ على آل ابى اوفى:
و نزد بعضى مراد استغفار است.
أَلا إِنَّها قُرْبَةٌ لَهُمْ: آگاه باشيد که صلوات رسول سبب نزديکى است مر ايشان را به بارگاه عنايت ربانى و وسيله قرب مکانت و منزلت به درگاه سبحانى است. يا نفقات ايشان موجب نزديکى آنها است به خداى تعالى.
سَيُدْخِلُهُمُ اللَّهُ فِي رَحْمَتِهِ: (سين براى تحقيق است) زود باشد که درآورد محققا خداوند متعال اين جماعت منفقين مخلصين را در بهشت خود که محل نزول رحمت واسعه الهى است. و در اين آيه مبالغه است به اينکه رحمت سبحانى فراگيرد ايشان را. إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ: بتحقيق خداى تعالى آمرزنده است متصدقان را، مهربان است بر متقربان به طاعت.