پیام‌های تفسیر نور

1- پيامبر خدا نيز حقّ توبه‌پذيرى ندارد، تا چه رسد به کشيش‌ها و مقامات کليسا. اين مقام، خاصّ خداست. «هُوَ يَقْبَلُ التَّوْبَةَ» 2- پرداخت زکات، لازمه‌ى توبه‌ى واقعى است. يَقْبَلُ التَّوْبَةَ ... وَ يَأْخُذُ الصَّدَقاتِ‌ «1». فتح، 10. «2». تفسير برهان. «3». تفسير نورالثقلين. جلد 3 - صفحه 499 3- انقلاب درونى، مقدّم بر کمک‌هاى مادّى است. يَقْبَلُ التَّوْبَةَ ... يَأْخُذُ الصَّدَقاتِ‌ 4- توبه تنها پشيمانى نيست، به دنبال آن اصلاح و عمل لازم است. «يَقْبَلُ التَّوْبَةَ، يَأْخُذُ الصَّدَقاتِ» 5- چون گيرنده‌ى صدقات خداست، پس با دلگرمى بدهيم و بهترين جنس را با بهترين شيوه بپردازيم. أَنَّ اللَّهَ‌ ... يَأْخُذُ الصَّدَقاتِ‌ 6- زکات، مالياتى اسلامى است که از قداست برخوردار است، زيرا گيرنده‌ى آن خداوند است. «يَأْخُذُ الصَّدَقاتِ»