تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) إِنَّ اللَّهَ لَهُ مُلْکُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ يُحْيِي وَ يُمِيتُ وَ ما لَکُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ وَلِيٍّ وَ لا نَصِيرٍ (116) «1» سوره اسراء آيه 15. «2» مجمع ج 3 ص 77. ج5، ص 222 إِنَّ اللَّهَ‌: بدرستى که خداوند عز و جل، لَهُ مُلْکُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ‌: مرذات احديت او را بخاصه پادشاهى و سلطنت آسمانها و زمينها، پس هر چه خواهد کند بى‌مانع و منازعى، و تمام در تحت قدرت سبحانى است. يُحْيِي وَ يُمِيتُ‌: زنده گرداند مردگان را و بميراند زندگان را. وَ ما لَکُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ‌: و نيست شما را اى مؤمنان به غير از خداى تعالى. مِنْ وَلِيٍّ وَ لا نَصِيرٍ: کارسازى که متولى امور شما شود و نه مددکارى که يارى شما نمايد. و ممکن است که خطاب به کفار باشد و معنى آنکه: خداى را پرستش و ستايش کنيد که شما را به غير او متولى امرى نيست، که حکم عقاب را از شما دفع کند و بجز او ناصرى نباشد که عذاب را از شما بازدارد. تنبيه- آيه شريفه اشعار است به آنکه اختلاف احکام نسبت به مسجد ضرار و قبا و غير آن، مفوض به خدا است که ملک آسمان و زمين خاصه او باشد از حيث خلق و ايجاد و حکم و تغير، و ملک اتساع مقدور ذاتى است که سياست و تدبير او را باشد و تصرف در حقيقت خداى را جل جلاله که قادر باشد بر احياء و اماته، و شما خالقان را به غير ذات احديت او يارى و ياورى نيست، بلکه ولى و والى و متولى و والى شما و کار شما خدا است، پس پرستش و ستايش چنين منعمى را سزاوار باشد لا غير، و مشغول نکند شما را طلب ملک از مالک، زيرا طالب ملک نيابد ملک و نه مالک را، و لکن طالب مالک هر آينه يابد ملک و مالک را جمعا.