اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
ما کان‌َ لِأَهل‌ِ المَدِينَةِ وَ مَن حَولَهُم مِن‌َ الأَعراب‌ِ أَن يَتَخَلَّفُوا عَن رَسُول‌ِ اللّه‌ِ وَ لا يَرغَبُوا بِأَنفُسِهِم عَن نَفسِه‌ِ ذلِک‌َ بِأَنَّهُم لا يُصِيبُهُم ظَمَأٌ وَ لا نَصَب‌ٌ وَ لا مَخمَصَةٌ فِي سَبِيل‌ِ اللّه‌ِ وَ لا يَطَؤُن‌َ مَوطِئاً يَغِيظُ الکُفّارَ وَ لا يَنالُون‌َ مِن عَدُوٍّ نَيلاً إِلاّ کُتِب‌َ لَهُم بِه‌ِ عَمَل‌ٌ صالِح‌ٌ إِن‌َّ اللّه‌َ لا يُضِيع‌ُ أَجرَ المُحسِنِين‌َ (120)
حق ندارند و نيست از براي اهل مدينه و کساني که در اطراف مدينه هستند از اهل بوادي از اعراب اينکه تخلف کنند از رسول خدا در خروج در غزوات و جهاد با کفار و راغب بنفس خود نباشند از نفس رسول يعني راحتي خود نطلبند بزحمت پيغمبر و اينکه حکم را بدانند به اينکه بآنها نميرسد تشنگي و نه سختي و تعبي و نه گرسنه‌گي در راه خدايي و پا نميگذارند در مکاني که بغض و غضب بياورد کفار را که دار الحرب باشد و از دشمن بآنها نميرسد آسيبي الّا اينکه نوشته ميشود براي آنها عمل صالحي باين زحمات محققا خداوند ضايع نميکند اجر نيکوکاران را ما کان‌َ لِأَهل‌ِ المَدِينَةِ بعد از آني که در آيات قبل کساني که تخلف کردند سپس نادم شدند و توبه کردند و خداوند قبول فرمود دستور آمد که ديگر اهل مدينه وَ مَن حَولَهُم مِن‌َ الأَعراب‌ِ اينکه نحو نکنند به اينکه أَن يَتَخَلَّفُوا عَن رَسُول‌ِ اللّه‌ِ و همراهي نکنند با پيغمبر در خروج در غزوات وَ لا يَرغَبُوا بِأَنفُسِهِم عَن نَفسِه‌ِ که راحتي و آسايش خود را بگيرند و آن حضرت را در زحمت و سختي بيندازند چنين نکنند و بدانند که هر چه در جهاد و همراهي با رسول اللّه اذيت بکشند اجر آنها نزد خدا از بين نميرود ذلِک‌َ بِأَنَّهُم لا يُصِيبُهُم ظَمَأٌ که گرفتار تشنگي و بي آبي شوند وَ لا نَصَب‌ٌ دچار زحمت و تعدي و سختي شوند وَ لا مَخمَصَةٌ که گرفتار گرسنگي و بي‌توشه‌اي شوند فِي سَبِيل‌ِ اللّه‌ِ در راه جهاد وَ لا يَطَؤُن‌َ مَوطِئاً يَغِيظُ الکُفّارَ که داخل در دار الحرب و امکنه کفار شويد و تصرف کنيد که البته مورث غيظ و غضب آنها ميشود وَ لا يَنالُون‌َ مِن عَدُوٍّ نَيلًا هر مصيبتي از
جلد 8 - صفحه 332
طرف دشمن بشما وارد شود از قتل و جراحت و سختي و شدت و ذهاب مال و اسيري إِلّا کُتِب‌َ لَهُم بِه‌ِ عَمَل‌ٌ صالِح‌ٌ تمام اينها در دفتر الهي ثبت و مورد قبول است إِن‌َّ اللّه‌َ لا يُضِيع‌ُ أَجرَ المُحسِنِين‌َ بلکه مَن جاءَ بِالحَسَنَةِ فَلَه‌ُ عَشرُ أَمثالِها انعام آيه