تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ إِذا ما أُنْزِلَتْ سُورَةٌ فَمِنْهُمْ مَنْ يَقُولُ أَيُّکُمْ زادَتْهُ هذِهِ إِيماناً فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا فَزادَتْهُمْ إِيماناً وَ هُمْ يَسْتَبْشِرُونَ (124)
بعد از آن حق تعالى در باب اهل نفاق فرمايد:
وَ إِذا ما أُنْزِلَتْ سُورَةٌ: و چون نازل گرديده شود سوره‌اى يا قسمتى از قرآن.
فَمِنْهُمْ مَنْ يَقُولُ: پس بعضى از منافقان گويد با منافقى ديگر از روى انکار و استهزاء، يا با ضعفاى مؤمنان گويند به سخريه. أَيُّکُمْ زادَتْهُ هذِهِ إِيماناً: کيست از شما که بيفزود او را اين سوره ايمانى، يعنى کدام است آن کس که او را اين سوره يقين و ثبات در دين بيفزايد. حق تعالى در جواب او فرمايد که: فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا: پس آنانکه ايمان دارند. فَزادَتْهُمْ إِيماناً: پس زياد نمايد ايشان را اين سوره ايمان را به زيادتى علمى که حاصل مى‌شود از تدبر در اين سوره و انضمام ايمان به آن. وَ هُمْ يَسْتَبْشِرُونَ: و ايشان شاد مى‌شوند به نزول آن و سبب زيادتى کمال و واسطه ارتفاع حال ايشان است.