تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) إِنَّ الَّذِينَ لا يَرْجُونَ لِقاءَنا وَ رَضُوا بِالْحَياةِ الدُّنْيا وَ اطْمَأَنُّوا بِها وَ الَّذِينَ هُمْ عَنْ آياتِنا غافِلُونَ «7» أُولئِکَ مَأْواهُمُ النَّارُ بِما کانُوا يَکْسِبُونَ «8» ترجمه‌ همانا آنانکه اميد ندارند ملاقات ما را و خوشنود شدند بزندگانى دنيا و دلگرم شدند بآن و آنانکه آنها از آيتهاى ما بيخبرانند آنگروه جايگاهشان آتش است براى آنچه بودند که کسب ميکردند. تفسير گفته‌اند ملاقات خداوند چون محال است مراد ملاقات رحمت او است و براى تعظيم اضافه بحق شده است و بنظر حقير ملاقات خداوند بديده سر محال است ولى بديده دل ممکن است براى اولياء در اين عالم و براى همه در عالم شهود که علائق جسمانى مقطوع است در هر حال مراد کسانى هستند که اعتقاد بمبدء و معاد ندارند و مأيوس از رحمت حقّند و خوفى از عذاب قبر و عالم برزخ و قيامت کبرى در دل آنها نيست اين قبيل اشخاص تمام همّشان مصروف بتعمير اين سراى ظلمانى است و فکر آخرت نيستند و دلخوش و سر گرم باين عالمند و غافلند از اينکه تا چشم بر هم بگذارند اين نشئه تمام ميشود و بايد به نشئه ديگر منتقل شوند دست خالى با روى سياه و حال تباه و اين حال در نتيجه اعراض از ذکر و آيات الهى براى بشر روى ميدهد چنانچه براى کفّار روى داده و براى مسلمانان مقلّد آنها هم در اثر تقليد حاصل است لذا جايگاه آنها در دنيا و آخرت در آتش است امّا در دنيا براى آنکه هر چه سعى ميکنند بمقصود خودشان که خوشى و راحت است نائل نميشوند ناچار ميسوزند و ميسازند و امّا در آخرت براى آنکه نتيجه اين اعمال بادلّه قطعيّه و وعده الهيّه خلود در آتش است که ظاهر از آيه دوّم است.