اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
الحَق‌ُّ مِن رَبِّک‌َ فَلا تَکُونَن‌َّ مِن‌َ المُمتَرِين‌َ (147)
(حق از جانب پروردگار تو است پس از شک کنندگان مباش) ميزان حق و باطل همين است، آنچه از جانب پروردگار باشد حق است زيرا از روي حکمت و مصلحت و بمقتضاي عدل است و آنچه از روي هوي و هوس و القاء شياطين و قياس و استحسان باشد باطل است و طريق تشخيص آن آيات قرآن و اخباري که بطور قطع از پيغمبر و ائمه اطهار صادر شده و براهين عقليه قطعيّه مي‌باشد.
و البته پس از آنکه بيکي از اينکه طريق سه گانه ثابت شد که از جانب پروردگار است ديگر جاي شک در آن نيست اگر چه پي بحکمت و مصلحت آن نبرد و يا مطابق نظريه او نباشد زيرا اجتهاد مقابل نص‌ّ غلط است.
و خطاب در آيه اگر چه متوجه بنبي اکرم است لکن مقصود امّت است زيرا ساحت قدس نبي و مقام عصمت او مانع از شک است چنانچه اکثر خطاب‌هاي قرآن از اينکه قبيل است.
242