خداوند به هنگام هبوط آدم و حوا به زمين، فرمود: «وَ لَکُمْ فِي الْأَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَ مَتاعٌ إِلى حِينٍ» «1» زمين براى شما و نسل شما تا مدّتى جايگاه است. بنابراين از روز اوّل، تقدير اين بوده که انسان تا مدّتى در زمين مهلت داشته باشد، پس شايد مراد از «کَلِمَةٌ سَبَقَتْ» در اين آيه، همان تقدير و برنامه‌ى زندگى انسان باشد.