1- دريافت الطاف الهى، مخصوص نيکوکاران است. «لِلَّذِينَ أَحْسَنُوا الْحُسْنى»
2- خداوند، هم پاداش عمل را مىدهد و هم تشويق مىکند. «الْحُسْنى وَ زِيادَةٌ»
3- پاداش نيکوکاران در قيامت، بهترين پاداشهاست. «لِلَّذِينَ أَحْسَنُوا الْحُسْنى»
4- آنان که به غيرخدا رو کنند عذرى ندارند، چون خداوند هم دعوت مىکند، «يَدْعُوا إِلى دارِ السَّلامِ» هم راهنمايى مىکند، «يَهْدِي مَنْ يَشاءُ» هم مزد مىدهد، «الْحُسْنى» و هم اضافه مىدهد. «زِيادَةٌ» و هم اضافهاش بسيار مهم است. «7»
5- احسان و نيکى در دنياى زودگذر و فانى، زندگى در بهشت جاودان را بدنبال دارد. أَحْسَنُوا ... هُمْ فِيها خالِدُونَ
«1». انعام، 160.
«2». نساء، 173.
«3». بقره، 261.
«4». تفسير نورالثقلين.
«5». تفسير نورالثقلين.
«6». تفسير درّالمنثور.
«7». کلمهى «زيادة» نکره آمده که نشانهى عظمت است.
تفسير نور(10جلدى)، ج3، ص: 562