1- انسانها با اراده سراغ گناه مىروند، نه به اجبار. «کَسَبُوا»
2- رفتار خداوند با بدکاران، عادلانه است. «جَزاءُ سَيِّئَةٍ بِمِثْلِها»
3- دنيا، سراى عمل و آخرت سراى پاداش است. وَ الَّذِينَ کَسَبُوا ... جَزاءُ
4- تشويق بايد بيش از تنبيه و مجازات باشد. دربارهى نيکان فرمود: «الْحُسْنى وَ
«1». تفسير نورالثقلين.
«2». عبس، 40- 42.
«3». آلعمران، 106.
جلد 3 - صفحه 563
زِيادَةٌ» و دربارهى بدکاران فرمود: «سَيِّئَةٍ بِمِثْلِها»
5- روسياهى مخصوص کفّار است، نه مؤمنان گنهکار. «تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ»
6- در قيامت، هم مجازات و تنبيه است، هم تحقير و روسياهى. سَيِّئَةٍ بِمِثْلِها، أُغْشِيَتْ وُجُوهُهُمْ ...
7- راه فرار ونجات وشفاعت به روى کافران بسته است. «ما لَهُمْ مِنَ اللَّهِ مِنْ عاصِمٍ»