1- قيامت و حوادث آن را فراموش نکنيم. «يَوْمَ نَحْشُرُهُمْ جَمِيعاً»
2- قيامت مخصوص انسانها نيست، بلکه همهى معبودهاى ساختگى نيز حاضر مىشوند. «أَنْتُمْ وَ شُرَکاؤُکُمْ»
3- قيامت، روز جدايى است. «فَزَيَّلْنا بَيْنَهُمْ» (در قيامت براى بازجويى، ميان انسانها جدايى مىافتد)
4- در قيامت بتها داراى شعور و نطق مىشوند ومعبودانشان را انکار و يا اظهار بىاطلاعى مىکنند. «ما کُنْتُمْ إِيَّانا تَعْبُدُونَ»
تفسير نور(10جلدى)، ج3، ص: 564