تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) فَکَفى‌ بِاللَّهِ شَهِيداً بَيْنَنا وَ بَيْنَکُمْ إِنْ کُنَّا عَنْ عِبادَتِکُمْ لَغافِلِينَ «29» فَکَفى‌ بِاللَّهِ شَهِيداً: پس کافى است خداى تعالى از حيث شهادت و فصل حکومت. بَيْنَنا وَ بَيْنَکُمْ‌: ميان ما و شما اى مشرکين، زيرا خداوند سبحان عالم به حقيقت امر، و کنه حال را آگاه است. إِنْ کُنَّا عَنْ عِبادَتِکُمْ لَغافِلِينَ‌: بتحقيق بوديم ما از پرستش و ستايش شما غافل، زيرا نمى‌ديديم و نمى‌شنيديم و عقل و فهم نداشتيم؛ يا ملائکه و مسيح و عزير گويند: نمى‌دانستيم که شما عبادت ما مى‌کرديد. اين بيان، غايت الزام است در حجت، به جهت آنکه اختيار کردند براى پرستش، کسانى را که دعوت ننمودند ايشان را به پرستش خود، و «1» تفسير قمى ج 1 ص 312. ج5، ص 303 غافل بودند از ستايش آنها. نکته- زجاج گفته «ان» به منزله «ما» نافيه، و تقدير آنکه «ما کنّا عن عبادتکم لغافلين» طبرسى (رحمه الله) فرمايد: «1» صحيح آنکه «ان» در اينجا مخففه از مثقله و در اين صورت لازم دارد «لام» را براى فرق بين «ان» نافيه، تقدير آنکه «انّا کنّا عن عبادتکم غافلين».