پیام‌های تفسیر نور

1- با وجود خداى حاکم، رازق، خالق و مدبّر، (که در آيه قبل بود) مجالى براى پروردگارى غير از او نيست. «فَذلِکُمُ اللَّهُ رَبُّکُمُ الْحَقُّ فَما ذا بَعْدَ الْحَقِّ» 2- اعتقاد به ربوبيّتى جز خداوند، باطل وگمراهى است. «فَما ذا بَعْدَ الْحَقِّ إِلَّا الضَّلالُ» 3- ميان حقّ و باطل راه ديگرى نداريم، بلکه هرچه حقّ نبود، باطل است و بى‌طرفى و بى‌خطى مردود است. «فَما ذا بَعْدَ الْحَقِّ إِلَّا الضَّلالُ» 4- انسان، فطرتى حقگرا دارد. شيطان‌ها، اوهام و عوامل ديگر، او را به انحراف مى‌کشانند. «تُصْرَفُونَ» تفسير نور(10جلدى)، ج‌3، ص: 567