تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ مِنْ حَيْثُ خَرَجْتَ فَوَلِّ وَجْهَکَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ وَ إِنَّهُ لَلْحَقُّ مِنْ رَبِّکَ وَ مَا اللَّهُ بِغافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ (149)
وَ مِنْ حَيْثُ خَرَجْتَ: و در هر مکانى و هر حالى و از هر مکانى و
«1» تفسير برهان، جلد اوّل، صفحه 162، حديث 1 تا 14.
«2» روضه کافى، جلد 8، صفحه 313، حديث 487.
تفسير اثنا عشرى، ج1، ص: 285
زمانى از هر شهرى بيرون روى براى سفر، فَوَلِّ وَجْهَکَ: پس بگردان روى خود را وقت نماز، شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ: به طرف مسجد الحرام (کعبه). وَ إِنَّهُ لَلْحَقُّ مِنْ رَبِّکَ: و بدرستى که اين امر هر آينه راست و درست و ثابت است از جانب پروردگار تو که هرگز زايل نشود و منسوخ نگردد. وَ مَا اللَّهُ بِغافِلٍ: و نيست خداى تعالى بى‌خبر، عَمَّا تَعْمَلُونَ: از آنچه مى‌کنيد از توجه به کعبه و غير آن از افعال، و همه را بر وفق اعمال جزا خواهد داد. اين کلام بشارت است براى مؤمنين و مطيعين بوعده ثواب، و انذار است در وجوب توجه به کعبه در نماز، تا کسى توهّم نکند که حکم مسافر، مخالف حکم حاضر مى‌باشد.