پیام‌های تفسیر نور

1- انسان داراى اختيار است، نه آنکه مجبور باشد. «مِنْهُمْ مَنْ يُؤْمِنُ بِهِ وَ مِنْهُمْ مَنْ لا يُؤْمِنُ بِهِ» رهبر نبايد توقّع داشته باشد که همه‌ى مردم به راه و آيين او ايمان آورند. «وَ مِنْهُمْ مَنْ لا يُؤْمِنُ بِهِ» 3- بى‌ايمانى و فساد، ملازم يکديگرند. هم گناه مانع ايمان است و هم بى‌ايمانى انگيزه‌ى فساد مى‌شود. لا يُؤْمِنُ بِهِ‌ ... بِالْمُفْسِدِينَ‌ 4- انسان، زير نظر پروردگار است. «رَبُّکَ أَعْلَمُ بِالْمُفْسِدِينَ»