تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ يَقُولُونَ مَتى هذَا الْوَعْدُ إِنْ کُنْتُمْ صادِقِينَ (48)
وَ يَقُولُونَ مَتى هذَا الْوَعْدُ: و مى‌گويند کفار و معاندين، کى خواهد بود اين وعده‌اى که مى‌دهى از قيامت و بعث و حساب، يا نزول عذاب. إِنْ کُنْتُمْ صادِقِينَ: بياريد آن را اگر هستيد شما موحدين راستگويان. اين شبهه پنجم از شبهات منکرين نبوت ختمى مرتبت صلّى اللّه عليه و آله است. هر زمانى که حضرت تهديد و توعيد مى‌فرمود آنها را به نزول عذاب، و مدتى مى‌گذشت عذاب نمى‌آمد، مى‌گفتند: کى خواهد بود وعده تو اگر صادقى در ادعا؟ و احتجاج مى‌کردند به ظاهر نشدن عذاب بر قدح نبوت آن سرور، حق تعالى در رد قول آنها خطاب فرمود به آن حضرت: