نکته‌های تفسیر نور

«مَوْعِظَةٌ»، بازداشتنِ آميخته با هشدار و انذار است. «1» «شِفاءٌ لِما فِي الصُّدُورِ»، يعنى مايه‌ى پاکى روح و قلب از آفات روحى است. زيرا امراض روحى سخت‌تر از امراض جسمى است و هنر قرآن نيز در همين شفابخشى به امراض روحى است. پيامبراکرم صلى الله عليه و آله فرمود: اذا التبسَتْ عليکم الفِتن کالّيل المُظلم فعليکم بالقرآن فانّه شافع مشفّع ... در هجوم فتنه‌هاى تيره و وحشتناک، به قرآن پناه بريد که هم موعظه است، هم شفا، هم نور و هم رحمت. «2» امام صادق عليه السلام فرمود: «شفاء لما فى الصدور من الامراض الخواطر و مشبّهات الامور» قرآن، براى تمام امراض روحى و شبهات و افکار شفاست. «3» گويا آيه اشاره به مراحل چهارگانه‌ى تربيت و تکامل دارد، يعنى: الف: مرحله‌ى موعظه، نسبت به کارهاى ظاهرى. «مَوْعِظَةٌ مِنْ رَبِّکُمْ» «1». مفردات راغب. «2». بحار، ج 92، ص 17. «3». تفسير نورالثقلين. جلد 3 - صفحه 587 ب: مرحله‌ى پاکسازى روح از رذايل. «شِفاءٌ لِما فِي الصُّدُورِ» ج: مرحله‌ى راهيابى به سوى مقصود. «هُدىً» د: مرحله‌ى دريافت رحمت الهى. «رَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ»