نکته‌های تفسیر نور

با توجّه به شفا، موعظه و رحمت بودن قرآن که در آيه‌ى قبل بود، ظاهر اين آيه آن است که مراد از فضل ورحمت، همان تمسّک به قرآن باشد. به فرموده‌ى حضرت على عليه السلام: روز قيامت ندا مى‌دهند که هر کشاورزى گرفتار آفتى مى‌شود، جز آنان که در مزرعه‌ى قرآن کشتند، پس در زمين قرآن کشت کنيد. «فکونوا من حرثة القرآن» «1» پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «مَن هداه اللَّه للأسلام وعلّمه القرآن ثمّ شکى‌ الفاقة کتب اللَّه الفاقة بين عينيه الى يوم القيامة» هر کس را که خداوند به نعمت اسلام و فهم قرآن مفتخر ساخت ولى او احساس بدبختى کند واقعاً بدبخت است و تا روز قيامت مهر بدبختى بر پيشانى او زده‌ «1». نهج‌البلاغه، خطبه 17. جلد 3 - صفحه 588 مى‌شود. سپس اين آيه را تلاوت نمود. «1» و در روايت ديگرى فرمودند: به سراغ قرآن برويد تا زندگى‌تان زندگى سعيدان و مرگتان مرگ شهيدان باشد و از حسرتِ روز قيامت نجات يابيد، چرا که قرآن، کلام خداوند رحمن و مانع و امانى از شرّ شيطان و سبب برترى و سنگينى ميزان است. «2» در روايات، فضل و رحمت، به نبوّت و امامت تفسير شده است. «3» چنانکه فضل به نعمت‌هاىِ عامّ الهى و رحمت به نعمت‌هاى خاصّ خداوند تفسير شده است. «4» پيامبراکرم صلى الله عليه و آله فرمود: اهل ايمان بدانند که نعمت دين از همه‌ى اموال کافران بهتر است و بايد بدان شاد باشند. «5»