نمونههايى از تحريمهاى بى دليل مشرکان، در آيهى 103 سوره مائده بيان شده است:
«ما جَعَلَ اللَّهُ مِنْ بَحِيرَةٍ وَ لا سائِبَةٍ وَ لا وَصِيلَةٍ وَ لا حامٍ» آنان سهمى از کشاورزى خود را براى بتها و بتکدهها قرار داده و برخود حرام مىکردند و يا آنچه را در شکم حيوانات بود، براى مردها حلال و براى زنان حرام مىدانستند؛ «وَ قالُوا ما فِي بُطُونِ هذِهِ الْأَنْعامِ خالِصَةٌ لِذُکُورِنا وَ مُحَرَّمٌ عَلى أَزْواجِنا» «1»
امّا قرآن همهى اينها را افترا بر خداوند و ناروا مىداند. «عَلَى اللَّهِ تَفْتَرُونَ»