1- پذيرش يا سرپيچى مردم از دعوت پيامبران، اثر مادّى براى انبيا ندارد. «فَما سَأَلْتُکُمْ مِنْ أَجْرٍ»
«1». تلاوت اين آيات از سوى مسلمانان که در مکّه در اقليّت بودند، نشان روح بلند و شجاعت کامل پيامبر است.
جلد 3 - صفحه 602
2- مبلّغِ موّفق و مؤثّر کسى است که چشم به مال مردم نداشته باشد و اين را به مردم اعلام کند. «فَما سَأَلْتُکُمْ مِنْ أَجْرٍ»
3- انبيا هيچ گونه پاداشى از مردم نمىخواستند، نه مال، نه خدمات و امثال آن.
«فَما سَأَلْتُکُمْ مِنْ أَجْرٍ»
4- اگر همهى مردم از دين اعراض کنند، در رهبر الهى تاثيرى ندارد، بلکه او تسليم دين خداست. «فَإِنْ تَوَلَّيْتُمْ، أَکُونَ مِنَ الْمُسْلِمِينَ»
5- کسى که به پاداش اخروى عقيده دارد، به راحتى دل از پاداشهاى دنيوى مىکَند. «إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى اللَّهِ»
6- مأموريّت همهى پيامبران، تسليم بودن در برابر حقّ است. «مِنَ الْمُسْلِمِينَ»
7- کسى که مىخواهد مردم را به تسليمِ خدا وادارد بايد خودش تسليم باشد.
أُمِرْتُ ... مِنَ الْمُسْلِمِينَ
8- گرچه امروز مردم اعراض مىکنند، امّا خداوند بندگانِ تسليم و مؤمنان واقعى در تاريخ کم ندارد، تو به آنان ملحق شو. «مِنَ الْمُسْلِمِينَ»