پیام‌های تفسیر نور

1- تنها ايمان کافى نيست، همراهى و همگامى با رهبران الهى لازم است تا به نجات برسيم. «مَنْ مَعَهُ» به جاى‌ «آمَنُوا بِهِ» 2- نتيجه‌ى ايمان و استقامت، نجات و حکومت است. «فَنَجَّيْناهُ‌، جَعَلْناهُمْ خَلائِفَ» 3- در نهايت، پيروزى با اهل ايمان است و رسوايى با اهل کفر وشرک. فَنَجَّيْناهُ‌ ... أَغْرَقْنَا ... 4- از سنّت‌هاى الهى، ابتدا مهلت دادن و سپس قهر و غضب بر عاصيان است. «أَغْرَقْنَا الَّذِينَ کَذَّبُوا» 5- نتيجه‌ى اصرار بر کفر و بيراهه رفتن، هلاکت است. «أَغْرَقْنَا الَّذِينَ کَذَّبُوا» 6- اوّل اتمام حجّت وهشدار وتذکّر، بعد قهر وغضب. أَغْرَقْنَا ... عاقِبَةُ الْمُنْذَرِينَ‌ 7- تاريخِ مفيد و سازنده آن است که به طرفداران حقّ دلگرمى دهد و پيروان باطل را تهديد کند. «فَانْظُرْ کَيْفَ کانَ عاقِبَةُ الْمُنْذَرِينَ» 8- شناخت تاريخ و عوامل پيشرفت يا انقراض امّت‌ها، در جهت‌گيرى حرکت‌ها لازم است. «فَانْظُرْ کَيْفَ کانَ عاقِبَةُ الْمُنْذَرِينَ»