1- فرستادن پياپى پيامبران، يک سنّت الهى بوده است. «بَعَثْنا مِنْ بَعْدِهِ رُسُلًا»
جلد 3 - صفحه 604
(خداوند در فاصله زمانى ميان حضرت نوح و موسى پيامبرانى را فرستاد)
2- همهى پيامبران معجزه داشتهاند. «فَجاؤُهُمْ بِالْبَيِّناتِ»
3- همهى پيامبران مخالف داشتهاند. «فَما کانُوا لِيُؤْمِنُوا»
4- انسان آزاد است، با ديدن معجزه و شنيدن قهر الهى، باز هم نافرمانى مىکند.
«فَما کانُوا لِيُؤْمِنُوا»
5- استکبار و تعدّى، زمينهى مُهر خوردن بر دلهاست. «نَطْبَعُ عَلى قُلُوبِ الْمُعْتَدِينَ»
6- آنان که با ديدن معجزات، ايمان نمىآورند، متجاوزند. «کَذَّبُوا، الْمُعْتَدِينَ»