تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ يُحِقُّ اللَّهُ الْحَقَّ بِکَلِماتِهِ وَ لَوْ کَرِهَ الْمُجْرِمُونَ (82) وَ يُحِقُّ اللَّهُ الْحَقَّ بِکَلِماتِهِ‌: و محقق و ثابت و ظاهر فرمايد خداوند متعال حق را، و نصرت فرمايد اهل حق را به کلمات خود. در اين کلمات مفسران را سه قول است: «1» اول: مراد وعده موسى به نصرت که انجاز فرمود آن را. دوم: مراد معانى آياتى است که براى موسى عليه السّلام بيان نمود. سوم: مراد آنچه گذشته و سبقت يافته حکم آن در لوح محفوظ که خلاف آن روا نبود. وَ لَوْ کَرِهَ الْمُجْرِمُونَ‌: و اگرچه کراهت دارند کافران ظهور حق و ابطال باطل را. تنبيه- آيه شريفه دلالت دارد بر آنکه خداى تعالى البته نصرت فرمايد محقين‌ «1» مجمع ج 3 ص 126. ج5، ص 377 را. و نصرت الهى بر دو قسم است: «1» اول: به حجت و برهان در مقام اثبات حق، و اين نصرت مستمر است در هر حال. دوم: به غلبه و قهر، و اين مختلف شود به حسب مصلحت، زيرا مصلحت و حکمت الهيه مقتضى است گاهى به تخليله و زمانى به حيلوله.