اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
آلآنَ وَ قَد عَصَيتَ قَبلُ وَ کُنتَ مِنَ المُفسِدِينَ (91)
آيا در اينکه حال الجاء ايمان ميآوري و حال آنکه بودي که معصيت از پيش ميکردي و بودي از فساد کنندگان.
بعضي گفتند گوينده خداوند بود و اينکه قول بسيار بعيد است زيرا فرعون قابليت استماع کلام الهي را نداشت، و بعضي گفتند جبرئيل بود چنانچه در خبر منسوب بحضرت صادق عليه السّلام منقول از علي بن ابراهيم است که جبرئيل حين نزول اينکه آيه ضاحک و متبسم بود حضرت رسالت صلّي اللّه عليه و آله و سلّم سبب آن را پرسيد عرض کرد موقع غرق فرعون مقداري از لجن دريا در دهان فرعون زدم و اينکه کلام را گفتم و نميدانستم مرضي الهي بوده و امروز که اينکه آيه نازل شد خورسند شدم.
اقول- اينکه حديث اولا سند ندارد.
و ثانيا با آيه شريفه در حق جميع ملائکه که بعقيده ما معصوم هستند که ميفرمايد لا يَعصُونَ اللّهَ ما أَمَرَهُم وَ يَفعَلُونَ ما يُؤمَرُونَ تحريم آيه 6، البته جبرئيل همچه عملي از او ظاهر نميشود تا يقين برضاي الهي نداشته باشد و ممکن است چون عين کلام جبرئيل را خداوند فرمود مسرور شده.
جلد 10 - صفحه 452
الان حين الجاء و نزول عذاب ايمان فائده ندارد وَ قَد عَصَيتَ قَبلُ آنهم چه معصيتي که دعوي الوهيت کند و منکر خدا باشد و بگويد أَنَا رَبُّکُمُ الأَعلي نازعات آيه 24، و بموسي بگويد لَئِنِ اتَّخَذتَ إِلهَاً غَيرِي لَأَجعَلَنَّکَ مِنَ المَسجُونِينَ شعراء آيه 28 وَ کُنتَ مِنَ المُفسِدِينَ آنهم چه فسادي که بچههاي بني اسرائيل را بقتل رساند، زنهاي آنها را بخدمت کاري و کنيزي ببرد مردان آنها را باعمال شاقه وادار کند، ميان زنها و شوهرها جدايي اندازد و بالاخره قصد قتل آنها را داشته باشد و آنها را از صفحه زمين بر کند فَأَرادَ أَن يَستَفِزَّهُم مِنَ الأَرضِ اسراء آيه 105.