نکته‌های تفسیر نور

کلمه‌ى «صدق» در فرهنگ قرآن، گاه در پى کلماتى مى‌آيد و مفهومِ شايسته، خوب و مناسب را مى‌رساند، مانند: «قَدَمَ صِدْقٍ» «1»، «مُدْخَلَ صِدْقٍ»، «مُخْرَجَ صِدْقٍ» «2»، «لِسانَ صِدْقٍ» «3»، «وَعْدَ الصِّدْقِ» «4»، «مَقْعَدِ صِدْقٍ» «5» و «مُبَوَّأَ صِدْقٍ». يعنى صدق و مطابق با واقع بودن، براى همه چيز ارزش است. در اينجا هم گويا مطلوب بودن محلّ زيست بنى‌اسرائيل از نظر آب و هوا و نعمت‌ها، يعنى شام و فلسطين منظور است. مکان صدق يعنى آنچه واقعاً جايگاهِ درست است، آنگونه که بايد باشد. مسکن بنى‌اسرائيل هم داراى تمام شرايط زندگى بود و هم بسيار حاصلخيز که جمله‌ى‌ «رَزَقْناهُمْ مِنَ الطَّيِّباتِ» بيانگر آن است.