تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ لا تَکُونَنَّ مِنَ الَّذِينَ کَذَّبُوا بِآياتِ اللَّهِ فَتَکُونَ مِنَ الْخاسِرِينَ (95)
وَ لا تَکُونَنَّ مِنَ الَّذِينَ: و مباش البته البته از کسانى که، کَذَّبُوا بِآياتِ اللَّهِ: تکذيب کردند و دروغ پنداشتند آيات الهى را و تصديق ننمودند بينات قرآنى را، و انکار کردند حجج سبحانى را، که اگر تکذيب يا انکار نمودى يکى از آيات الهى را، فَتَکُونَ مِنَ الْخاسِرِينَ: پس مى‌باشى از زيانکاران که سرمايه از دست رفته باشد.
تنبيه- تعبير به خاسرين، و نفرمود از کافرين، و حال آنکه مکذب آيات الهيه، کافر خواهد بود؛ براى آگاهى است که وقتى انسان شدت تحسر و تأسفش بر خسران مالش باشد، پس چگونه است حال او و زمانى که خسران دين و نفس او را حاصل آيد. ايضا حال کافر تشبيه شده به حال بازرگان که سرمايه‌اى براى تجارت در کار و زحمت و سختى را بر خود هموار به اميد ربح و فايده بى‌شمار، ناگهان پيش آمد روزگار، نهال آرزو را بدرايد، و خسران سرمايه او را وارد گردد؛ همچنين مکذب آيات الهيه و فرامين سبحانيه، عمر خود را که سرمايه تجارت اخروى است براى حصول مراتب ايمانى و درک سعادت ابدى، به سبب تکذيب و کفر تلف نموده، به مشاهده مرگ، حسرت و ندامت و زيانکارى او را حاصل، و عقوبت و عذاب دائمى او را شامل گردد.
قيامت که بازار مينو نهند
منازل به اعمال نيکو دهند
بضاعت به چندان که آرى برى
و گر مفلسى شرمسارى برى
ز پنجاه سالت برون شد ز دست
غنيمت شمر پنج روزى که هست
تبصره- آيه شريفه ايضا مورد موعظه امت که در مقام ظهور آيات الهيه و حجج ربانيه هر آينه شک و ترديد ننموده و به سبب عناد و لجاج پا به روى حق
ج5، ص 396
نگذاشته، بينات سبحانيه را تکذيب ننمايند، زيرا عاقبتش وخيم، و جزايش عذاب اليم خواهد بود.