تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
إِنَّ الَّذِينَ حَقَّتْ عَلَيْهِمْ کَلِمَتُ رَبِّکَ لا يُؤْمِنُونَ (96)
إِنَّ الَّذِينَ حَقَّتْ عَلَيْهِمْ کَلِمَتُ رَبِّکَ: بتحقيق آنانکه واجب و ثابت شده بر ايشان سخط و غضب الهى به سبب کفرشان. لا يُؤْمِنُونَ: ايمان نياورند، زيرا ايشان کسانيند که دانسته شده از حالشان، که بر کفر مىميرند.