اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
إِلَي اللّه‌ِ مَرجِعُکُم وَ هُوَ عَلي کُل‌ِّ شَي‌ءٍ قَدِيرٌ «4»
بسوي خداوند است بازگشت جميع شماها و او بر هر چيزي توانا است.
إِلَي اللّه‌ِ مَرجِعُکُم گذشت در جمله إِنّا لِلّه‌ِ وَ إِنّا إِلَيه‌ِ راجِعُون‌َ اينکه خداوند احاطه قيوميت دارد بجميع موجودات امکانيه، قرب و بعد ندارد، مکان و محلي از براي او نيست چنانچه مجسمه گفتند که بر تخت جلوس دارد که عرش الهي است و خلق اولين و آخرين را ميبرند پاي عرش و مورد سؤال و جواب ميشوند، و مراد از رجوع اليه رجوع بمحکمه عدل الهي است که هر کس را بجزاي خود ميرساند مؤمن و کافر، مطيع و عاصي، عادل و فاسق، صالح و طالح، موحد و مشرک، ظالم و مظلوم.
وَ هُوَ عَلي کُل‌ِّ شَي‌ءٍ قَدِيرٌ قدرتش غير متناهي است و از صفات ذاتيه ذات اضافه است و عين ذات است هر که را نجات بخشد احدي را نميرسد جلوگيري کند و اعتراض نمايد و هر که را عذاب کند احدي را قدرت نيست بر دفع و رفع آن
جلد 11 - صفحه 8
و آنچه حکم فرمايد طبق حق و عدل است و بجا و بموقع است حتي در موضوع شفاعت تا اجازه او نرسد و محل قابليت شفاعت نداشته باشد کسي قدرت بر شفاعت هم ندارد فعّال ما يشاء است.