تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
أُولئِکَ عَلَيْهِمْ صَلَواتٌ مِنْ رَبِّهِمْ وَ رَحْمَةٌ وَ أُولئِکَ هُمُ الْمُهْتَدُونَ (157)
ترجمه
آنگروه بر ايشان است تحيات از پروردگارشان و رحمت و آنگروه ايشانند راه يافتهگان..
تفسير
گفته شده است صلوات از خداوند پاکيزه نمودن و مغفرت است و رحمت لطف و احسان است و در منهج روايت نموده است که چون حضرت رسول (ص) اين آيه را تلاوت فرمود فرمود دو عديل و همسنک خوب هستند صلوات و رحمت و خوب مزيّتى
جلد 1 صفحه 202
است اهتداء و از حضرت صادق (ع) روايت شده است که هر مصيبت زده که استرجاع نمايد خداوند فرموده است من صلوات و رحمت نامتناهى باو کراهت مينمايم و اين آيه دلالت دارد بر آنکه صلوات فرستادن بر مظلومى که صبر بر مصيبت نموده جائز است و سر خيل مظلومان و صابران اهل بيت اطهارند و کسانيکه منع نمودند صلوات فرستادن بر ايشانرا از ظالمان بر آن خاندان عصمت محسوبند اللهم صل عليهم و العن من ظلمهم الى يوم القيامه.