1- انبيا از مردم، با مردم و نسبت به مردم مهربان بودهاند. «قالَ يا قَوْمِ»
2- در شيوهى تبليغ، از اهرم عاطفه استفاده کنيم. «يا قَوْمِ»
3- دعوت انبيا همراه با بيّنه و برهان بوده است. «کُنْتُ عَلى بَيِّنَةٍ»
4- مقام نبوّت، يک رحمت الهى است. «رَحْمَةً مِنْ عِنْدِهِ»
5- انبيا تمام کمالات خود را از خدا مىدانند. «مِنْ رَبِّي، مِنْ عِنْدِهِ»
6- کسى که نتواند برهان، معنويّت و نبوّت را درک کند، کور است. «فَعُمِّيَتْ عَلَيْکُمْ»
جلد 4 - صفحه 47
7- انسان در انتخاب دين و مذهب اختيار دارد. «أَ نُلْزِمُکُمُوها»
8- تا انسان زمينهى پذيرش حقّ را دارا نباشد، نمىتواند از نور وحى استفاده کند. «أَنْتُمْ لَها کارِهُونَ»