اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ أُوحِي‌َ إِلي نُوح‌ٍ أَنَّه‌ُ لَن يُؤمِن‌َ مِن قَومِک‌َ إِلاّ مَن قَد آمَن‌َ فَلا تَبتَئِس بِما کانُوا يَفعَلُون‌َ (36)
و وحي شد بنوح محققا اينست که هرگز کسي از قوم تو ايمان نميآورد مگر کساني که قبلا ايمان آورده بودند پس غمگين و اندوهناک مباش بآنچه که هستند عمل ميکنند و بجا ميآورند.
وَ أُوحِي‌َ فعل مجهول فاعل خداوند است إِلي نُوح‌ٍ أَنَّه‌ُ ضمير شأن لَن يُؤمِن‌َ نفي تأبيد مِن قَومِک‌َ که مامور بدعوت آنها بودي إِلّا مَن قَد آمَن‌َ همان فقراء که اراذلشان ميپنداشتند، قلب که سياه شد و قساوت گرفت ديگر قابل هدايت نيست در خبر است
(لا يرجي بخير)
و در حديث ديگر
(صار قلبه منکوسا)
از حضرت باقر و حضرت صادق عليهما السلام بلکه خود حضرت نوح عرض کرد إِنَّک‌َ إِن تَذَرهُم يُضِلُّوا عِبادَک‌َ وَ لا يَلِدُوا إِلّا فاجِراً کَفّاراً نوح آيه 28. ديگر بقاء آنها مفيد فائده نيست جز ازدياد کفر و عصيان چنانچه امروز هم مشاهده ميکنيم که (هر چه آيد سال نو گوئيم دريغ از پارسال) پدران ما چه اندازه از ما بهتر بودند و خود ما در دوره اول چه اندازه بهتر از دوره حاضر بوديم و اولاد ما چه رويي در آمدند انتظار بلاء عمومي داشته باشيم.
فَلا تَبتَئِس بِما کانُوا يَعمَلُون‌َ اندوه و غم بدل راه نده آنها هر قدر طغيان و سرکشي و ظلم و ستم و فسق و فجور که ميتوانند بکنند و وقت رسيده که عذاب بر آنها نازل شود و زمين از لوث کثافت آنها پاک شود و تمام ريشه کن شوند.
48