تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ اصْنَعِ الْفُلْکَ بِأَعْيُنِنا وَ وَحْيِنا وَ لا تُخاطِبْنِي فِي الَّذِينَ ظَلَمُوا إِنَّهُمْ مُغْرَقُونَ (37)
حق تعالى دعاى او را مستجاب، خطاب شد کمر جهد بربند:
وَ اصْنَعِ الْفُلْکَ بِأَعْيُنِنا: و بساز کشتى را در حالتى که به کمال حفظ و نگاهدارى ما باشد بدن و نفس تو را از شر کفار. نزد بعضى مراد به عين، ملائکه باشند، يعنى به ديدهبانى ملائکه ما که ناظر احوال تواند، مددکار تو باشيم.
وَ وَحْيِنا: و همچنين به توسط وحى کردن ما طول و عرض و هيئت و کيفيت ساختن آن را تعليم دهيم. ابن عباس گويد: «2» نوح نمىدانست کشتى را چگونه سازد، وحى آمد آن را مانند سينه مرغ بساز.
وَ لا تُخاطِبْنِي فِي الَّذِينَ ظَلَمُوا: و مخاطبه مکن با من در باره آنانکه ستم نمودند و کفر را اختيار کردند، يعنى شفاعت آنها را مخواه در دفع عذاب از ايشان. إِنَّهُمْ مُغْرَقُونَ: بدرستى که ايشان بزودى غرق شدگانند و حکم به هلاک آنها شده. اين غايت تهديد و توعيد است نسبت به آنان، چنانچه سلطان به وزير خود گويد: ديگر صحبت فلانى را منما که حکم اعدامش صادر گرديده. «3» نزد بعضى مراد، نهى شفاعت او است در باره زن و پسر او که جزو هالکين بودند.
«1» بحار الانوار ج 11 ص 326، و کمال الدين ص 133.
«2» تفسير مجمع البيان ج 5 ص 159.
«3» مصدر سابق.
جلد 6 - صفحه 63
در خبر آمده که نوح عليه السّلام چوب کشتى طلب نمود، فرمان رسيد که تخم درخت ساج بکار. پس نوح آن را کاشته، مدت بيست سال که درخت رسيد مطلقا هيچ اولادى از قوم متولد نشد، و اطفال کوچک هم که بالغ شدند متابعت پدران خود نموده از قبول دعوت ايمان سرکشيدند.
على بن ابراهيم قمى از پدر خود از صفوان از حضرت صادق عليه السّلام روايت نموده که چون حق تعالى اراده فرمود هلاک قوم نوح را، مدت چهل سال ارحام زنان را عقيم گردانيد و هيچ فرزندى از آنها بوجود نيامد. «1»