گرچه مورد آيه، دانشمندان يهود و نصارى هستند که حقايق تورات و انجيل را براى مردم بيان نمىکردند، ولى جملهى «يَکْتُمُونَ» که دلالت بر استمرار دارد، شامل تمام کتمان کنندگان در طول تاريخ مىشود. چنانکه لعنت پروردگار نيز تا ابد ادامه خواهد داشت.
کتمان حقّ مىتواند صورتهاى مختلفى داشته باشد، گاهى با سکوت و عدم اظهار حقّ، گاهى با توجيه و گاهى با سرگرم کردن مردم به امور جزئى و غافل ساختن آنها از مسائل اصلى است. در مواردى همانند اسرار مؤمنان يا عيوب برادران دينى، کتمان واجب يا مستحبّ است.
گناه کتمان، بيشتر از جانب علما است. در آيه 187 سورهى آلعمران نيز آمده است که خداوند از اهل کتاب پيمان گرفت تا حقايق را براى مردم بيان کرده و کتمان نکنند. «وَ إِذْ أَخَذَ اللَّهُ مِيثاقَ الَّذِينَ أُوتُوا الْکِتابَ لَتُبَيِّنُنَّهُ لِلنَّاسِ وَ لا تَکْتُمُونَهُ» در روايات آمده است: روز قيامت به دهان کتمان کنندگان حقّ، لجام زده مىشود.