1- قرآن بهترين منبع براى آشنايى با تاريخ بشر است. تِلْکَ ...
2- بسيارى از بخشهاى تاريخ، براى انسان پنهان مانده که يکى از آنها تاريخ
«1». نوح، 26.
«2». تفسير المنار مدّعى است که رسالت حضرت نوح منطقهاى بوده، امّا تفسير الميزان به شدّت آن را ردّ مىکند.
جلد 4 - صفحه 71
حضرت نوح است. «تِلْکَ مِنْ أَنْباءِ الْغَيْبِ»
3- پيامبر اسلام ومردم، جز از طريق وحى راهى براى آشنايى با تاريخ نوح عليه السلام نداشتند. «تِلْکَ مِنْ أَنْباءِ الْغَيْبِ نُوحِيها إِلَيْکَ»
4- سالمترين و مفيدترين اخبار تاريخى را بايد از طريق وحى دريافت کرد، زيرا از سرچشمهى علمِ بىنهايتى است که هيچ گونه حادثه، فشار و غفلتى در ناقل آن وجود ندارد. «أَنْباءِ الْغَيْبِ نُوحِيها إِلَيْکَ»
5- ميزان علم غيب انبيا عليهم السلام به همان مقدارى است که خداوند در اختيار آنان قرار داده است. «أَنْباءِ الْغَيْبِ نُوحِيها إِلَيْکَ»
6- تاريخ وسرگذشت انبياى قبل، بهترين تسلّى براى رهبران بعد است. «فَاصْبِرْ»
7- صبر و تقوى هر دو لازم و شرط پيروزى است. «فَاصْبِرْ إِنَّ الْعاقِبَةَ لِلْمُتَّقِينَ،» به جاى «فاصبر انّ العاقبة للصابرين»
8- سر انجام، حقّ پيروز و باطل رفتنى است. «إِنَّ الْعاقِبَةَ لِلْمُتَّقِينَ»