1- توجّه به ربوبيّت همهجانبه خدا، زمينه توکّل براوست. تَوَکَّلْتُ ... رَبِّي وَ رَبِّکُمْ
2- توکّل، زمينهى شجاعت است. فَکِيدُونِي جَمِيعاً ... إِنِّي تَوَکَّلْتُ (با تکيه و اتکال بر خداوند، مىتوان در برابر جهانى ايستاد)
3- هيچ جنبندهاى بدون ارادهى خداوند، قادر بر ضرررسانى به ديگرى نيست.
فَکِيدُونِي جَمِيعاً ... ما مِنْ دَابَّةٍ إِلَّا هُوَ آخِذٌ بِناصِيَتِها
4- خداوند، هم بر همه چيز سلطهى کامل دارد و هم عادل است. «آخِذٌ بِناصِيَتِها، عَلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ»
5- بر کسى تکيه کنيم که علاوه بر قدرت، عدالت نيز داشته باشد. «تَوَکَّلْتُ، آخِذٌ، عَلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ»
6- در مقابل عناد و لجاجت کفّار، بايد از قهر و عدل الهى سخن گفت. «آخِذٌ بِناصِيَتِها، عَلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ»