اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
قال‌َ يا قَوم‌ِ أَ رَأَيتُم إِن کُنت‌ُ عَلي بَيِّنَةٍ مِن رَبِّي وَ آتانِي مِنه‌ُ رَحمَةً فَمَن يَنصُرُنِي مِن‌َ اللّه‌ِ إِن عَصَيتُه‌ُ فَما تَزِيدُونَنِي غَيرَ تَخسِيرٍ (63)
فرمود اي قوم من آيا مشاهده ميکنيد و درک مينمائيد که اگر بوده باشم بر بيّنه و دليل و معجزه از جانب پروردگارم و آمده باشد مرا از طرف او رحمت و تفضلي پس کيست مرا ياري کند از عذاب الهي اگر مخالفت او را کنم و عصيان اوامر او را بنمايم پس شما قوم بر من زياد نميکنيد غير از خسران و زيان را قال‌َ يا قَوم‌ِ أَ رَأَيتُم رؤيت در اينجا بمعني بصيرت قلب است که درک و تعقل و تدبر و تأمل و تفکر باشد که إِن کُنت‌ُ عَلي بَيِّنَةٍ مِن رَبِّي بينة بر حسب معني حقيّت چيزي را گويند که مدعي را واضح و روشن کند و مورث قطع و يقين گردد و در مقام خود ادله قطعيه را بر هشت قسم بيان کرده‌ايم عقل مستقل و عقل غير مستقل و نص‌ّ قرآن و نص‌ّ خبر متواتر و نص‌ّ خبر محفوف بقرائن قطعيه و اجماع قطعي و ضرورت دين و ضرورت مذهب هر کدام بجاي خود و مسئله اثبات نبوت خاصه بحکم عقل غير مستقل است زيرا بعد از دعوي نبوت و و جدان جميع شرائط نبوت و فقدان موانع که در مجلد اول کلم الطيب در باب نبوت عامه بيان کرده‌ايم اگر اقامه معجزه يا اخبار نبي ثابت النبوة يا وصي ثابت الوصاية يا
جلد 11 - صفحه 80
معصوم ثابت العصمة بر طبق دعوي او شد عقل حکم ميکند بوجوب قبول و تصديق و ايمان بآن و حجت بر امت تمام ميشود و راه عذر منقطع ميگردد.
وَ آتانِي مِنه‌ُ رَحمَةً که او مرا باين مقام رسالت انتخاب فرموده پس از تفضلات باز توقع داريد که من دست از دعوت خود بردارم و شما را واگذارم که در شرک و معاصي فرو رويد و خود را مورد غضب الهي در آورم.
فَمَن يَنصُرُنِي مِن‌َ اللّه‌ِ کدام يک از شما ميتوانيد که مرا از عذاب الهي نجات دهيد إِن عَصَيتُه‌ُ اگر معصيت و نافرماني او کنم بعلاوه از اينکه نميتوانيد مرا ياري کنيد فَما تَزِيدُونَنِي غَيرَ تَخسِيرٍ زيرا مضافا بمعصيت خود گناهان شما هم پاي من نوشته ميشود و در عقوبتهاي شما هم شرکت دارم.