احساس خطر کردن حضرت ابراهيم عليه السلام، غير از ترس و ضعفى است که معمولًا انسانها در برخورد با مسائل به آن دچار مىشوند، زيرا او بتشکن تاريخ بود و هرگز از چيزى نمىترسيد، امّا توجّه به خطر و سوء قصد، مسئله ديگرى است.
سلسله مراتب را بايد رعايت کرد: از آنجا که حضرت لوط عليه السلام و قوم او يکى از شاخههاى تحت امر حضرت ابراهيم عليه السلام بودند. لذا براى هلاکت قوم لوط، ابتدا حضرت ابراهيم عليه السلام در جريان قرار مىگيرد.