همسر ابراهيم عليه السلام براستى حقّ داشت که تعجّب کند، زيرا او «عَجُوزٌ عَقِيمٌ» بود «2» يعنى علاوه بر پيرى و داشتن سنّى حدود نود سال، در جوانى نيز نازا بود و ابراهيم عليه السلام نيز صد سال داشت.
به فرمودهى تفسير الميزان، «بَعْل» به کسى مىگويند که نيازى به ديگرى نداشته باشد و بتواند روى پاى خودش بايستد، و از آنجا که شوهر مىتواند مخارج خود را به تنهايى تأمين نمايد، به او «بَعل» گفته مىشود.
به نخلى هم که نياز به آبيارى نداشته باشد، «بعل» اطلاق مىگردد.
«1». شايد نامگذارى «يعقوب» که از واژه «عقب» است، بدين جهت باشد که بعد از اسحاق مىآيد. تفسير الميزان.
«2». ذاريات، 29.
جلد 4 - صفحه 92