در آيه‌ى قبل بيان شد که اگر کتمان کنندگان، توبه کرده و حقايق را بيان نمايند، مورد لطف الهى قرار مى‌گيرند. در اين آيه مى‌فرمايد: امّا اگر کفّار توبه نکرده و در حال کفر بميرند، باز همان لعنت خداوند و فرشتگان و تمام مردم گريبان‌گير آنان خواهد بود.
سؤال: در آيه، لعنت همه‌ى مردم بر کفّار مطرح شده است، ولى ناگفته پيداست که بعضى از مردم، خودشان کافر يا دوست کافرند، پس لعنت همه مردم در آيه به چه معنا مى‌باشد؟
پاسخ: لعنت، در دنيا و آخرت مطرح است. کسانى که در دنيا دوست کفّار يا خود کافرند، در آخرت لعنت خواهند شد. «کُلَّما دَخَلَتْ أُمَّةٌ لَعَنَتْ أُخْتَها» «1»
يکى از درخواست‌ها و دعاهاى اولياى خدا، مسلمان مردن است. حضرت يوسف از خداوند مى‌خواهد که مسلمان بميرد: «تَوَفَّنِي مُسْلِماً» «2» حضرت ابراهيم و يعقوب به فرزندان خود سفارش مى‌کنند که «فَلا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَ أَنْتُمْ مُسْلِمُونَ» «3» نميريد مگر اينکه مسلمان يعنى تسليم پروردگار باشيد.