تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
قالَ لَوْ أَنَّ لِي بِکُمْ قُوَّةً أَوْ آوِي إِلى رُکْنٍ شَدِيدٍ (80)
پس چون قوم ملعون نصايح پيغمبر محمود را قبول نکردند، لوط تأسف خورد بر تمکين نداشتن از دفاع آنها به سبب ظاهر و عادت:
قالَ لَوْ أَنَّ لِي بِکُمْ قُوَّةً: فرمود لوط در جواب ايشان: کاش مرا مى‌بود در دفع شما قوّتى. يا اگر مرا توانائى باشد هرآينه شما را دفع کنم. أَوْ آوِي إِلى رُکْنٍ شَدِيدٍ: يا پناه يابم يا بازگردم به رکنى سخت، يعنى عشيره و قبيله‌اى که به مدد ايشان منع شما توانم نمود. مروى است «1» که جبرئيل وقتى اين سخن از لوط شنيد گفت: (انّ رکنک لشديد افتح الباب و دعنا ايّاهم).
و در احاديث صحاح وارد است که «2» حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و آله فرمود: خدا رحمت کند برادرم لوط را، پناه گرفت به رکن شديد، يعنى به خدا
«1» تفسير منهج الصادقين ج 4 ص 442 طبع علميه اسلاميه.
«2» تفسير مجمع البيان ج 3، ص 184.
جلد 6 - صفحه 112
پناه برد و حق تعالى او را پناه داد، چه ملجأ درماندگان و پناه عاجزان جز درگاه او نيست.
در کافى از حضرت باقر عليه السّلام فرمود: رحم اللّه لوطا لو يدرى من معه فى الحجرة يعلم انّه منصور، حيث يقول: لو انّ لى بکم قوّة او اوى الى رکن شديد- اىّ رکن اشدّ من جبرئيل معه فى الحجرة «1» خدا رحمت کند لوط را، اگر مى‌دانست کيست با او در حجره، هرآينه مى‌دانست که بتحقيق او منصور است زمانى که گفت: کاش مرا بر دفع شما قوتى بود، يا پناه يابم به رکن شديد، چه رکنى شديدتر از جبرئيل که با او در حجره بود.
و ندانستن لوط اين مطلب را منافات ندارد با نبوّتش به بيانى که سابقا مذکور شد. حضرت لوط عليه السّلام درب خانه را بسته و از عقب درب با آنها مکالمه مى‌نمود. آن بى‌شرمان خواستند از ديوار به خانه درآيند، لوط به غايت مضطرب شد، ملائکه چون پريشانى او را ديدند: