تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) بَقِيَّتُ اللَّهِ خَيْرٌ لَکُمْ إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ وَ ما أَنَا عَلَيْکُمْ بِحَفِيظٍ (86) بَقِيَّتُ اللَّهِ خَيْرٌ لَکُمْ‌: آنچه خداى تعالى باقى گذارد براى شما حلال را بعد از ترک حرام، بهتر است شما را از آنچه به وجه کم‌فروشى و خيانت در حق مردم جمع مى‌کنيد. إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ‌: اگر هستيد ايمان آورندگان به خدا و قبول کنندگان قول ما. يا به شرط آنکه ايمان آريد، چه خيريت منوط به استتباع ثواب و نجات است و آن مشروط به ايمان باشد. نزد بعضى معنى آنکه ابقاى الهى نعم نامتناهى را، بر شما بهتر است از آنچه حاصل نمائيد از نفع. به حسب ظاهر، مضمون اين آيه شريفه در حق حضرت شعيب است با قوم، و تأويل آن منزل است در حق حضرت حجة عصر، قائم آل محمد عجّل اللّه فرجه، چنانچه در اکمال الدين صدوق رحمه الله از حضرت باقر عليه السّلام روايت نموده که اول نطقى که حضرت حجة فرمايد بعد از ظهور، اين آيه شريفه باشد: «بَقِيَّتُ اللَّهِ خَيْرٌ لَکُمْ إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ» بعد فرمايد: منم بقية اللّه و حجت خدا و خليفه او بر شما. پس سلام نمى‌کند بر آن حضرت سلام کننده‌اى، مگر آنکه گويد: (السّلام عليک يا بقيّة اللّه فى ارضه). «1» وَ ما أَنَا عَلَيْکُمْ بِحَفِيظٍ: و نيستم من بر شما نگهبان که شما را به جبر و قهر «1» کمال الدين ج 1 ص 331. جلد 6 - صفحه 122 از قبايح باز دارم، يا از عذاب محافظت کنم، و يا حفظ نمايم نعمت را بر شما که به سبب افساد شما زوال نپذيرد، بلکه من رسول و پيغام رساننده و نصيحت کننده و بر من فقط ابلاغ است. تنبيه: انبياء دو طبقه بوده‌اند: يکدسته فرمان جنگ هم داشتند مانند موسى و داود و سليمان، و يک طبقه مأمور به حرب نبودند از آن جمله شعيب که رخصت جنگ نداشت، همه روز قوم را موعظه مى‌فرمود و خود همه شبها نماز مى‌گزارد.