اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ لَمّا جاءَ أَمرُنا نَجَّينا شُعَيباً وَ الَّذِين‌َ آمَنُوا مَعَه‌ُ بِرَحمَةٍ مِنّا وَ أَخَذَت‌ِ الَّذِين‌َ ظَلَمُوا الصَّيحَةُ فَأَصبَحُوا فِي دِيارِهِم جاثِمِين‌َ (94)
و موقعي که امر ما رسيد بنزول عذاب نجات داديم شعيب و کساني که ايمان آورده بودند باو برحمت از ما و گرفت کساني که ظلم کردند از قوم صيحه آسماني پس صبح کردند در حالي که اجساد آنها مرده بدون روح زمين افتاده.
وَ لَمّا جاءَ أَمرُنا گذشت معناي امر که مراد عذاب است يا نزول عذاب يا مشيّت و اراده حق بنزول عذاب.
نَجَّينا شُعَيباً وَ الَّذِين‌َ آمَنُوا مَعَه‌ُ به اينکه از ميان قوم خارج شوند که صداي صيحه را نشنوند برحمة منّا زيرا لياقت شمول رحمت را داشتند و مورد تفضلات الهي بودند و استحقاق عذاب را نداشتند لذا خارج شدند.
وَ أَخَذَت‌ِ الَّذِين‌َ ظَلَمُوا الصَّيحَةُ اينها هم شرک داشتند که إِن‌َّ الشِّرک‌َ لَظُلم‌ٌ عَظِيم‌ٌ لقمان آيه 12، و هم ظلم بشعيب و مؤمنين و هم بيک ديگر از جهت نقص مکيال و ميزان و از جهت افساد في الارض و هم ظلم بنفس که خود را در معرض عذاب انداختند، و صيحه گفتند صيحه جبرئيل بوده يا صداي آسماني
جلد 11 - صفحه 115
که يک مرتبه آني روحها از قالب خارج شد و تمام شدند.
فَأَصبَحُوا استفاده ميشود که اينکه صيحه شبانه بوده که در صبح يک نفر زنده باقي نماند فِي دِيارِهِم جمع دور است بمعني خانه يعني در خانه‌هاي خود و اينکه هم قرينه که صيحه در شب بوده زيرا اگر روز بود در کوچه‌ها و بازارها بودند جاثمين جاثم افتاده يعني جسد آنها روي زمين افتاده، اشاره بهلاکت و موت است.