تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) کَأَنْ لَمْ يَغْنَوْا فِيها أَلا بُعْداً لِمَدْيَنَ کَما بَعِدَتْ ثَمُودُ (95) کَأَنْ لَمْ يَغْنَوْا فِيها: گويا هرگز درنگ نکرده‌اند در آن منازل. أَلا بُعْداً لِمَدْيَنَ‌: آگاه باشيد و بدانيد دورى از رحمت خدا و هلاکت براى قوم مدين است. کَما بَعِدَتْ ثَمُودُ: همچنانکه دور شدند از رحمت الهى و هلاک گشتند قوم ثمود. تشبيه قوم مدين به ثمود براى آن است که عذاب صيحه به هر دو طارى شد. در تيسير- از ابن عباس نقل است که هيچ دو امت به يک عذاب هلاک نشدند مگر قوم شعيب و قوم صالح، اما قوم ثمود صيحه از تحت ايشان بود، و اهل مدين را از فوقشان. «1»