تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ أُتْبِعُوا فِي هذِهِ لَعْنَةً وَ يَوْمَ الْقِيامَةِ بِئْسَ الرِّفْدُ الْمَرْفُودُ (99) وَ أُتْبِعُوا فِي هذِهِ لَعْنَةً: و ملحق شدند فرعون و قوم او در اين دنيا لعنت را که دورى از رحمت الهيه و نزديکى به هلاکت ابديه است. وَ يَوْمَ الْقِيامَةِ: و روز قيامت نيز دورى از رحمت که مستلزم عذاب سرمدى است در عقب ايشان خواهد بود. بِئْسَ الرِّفْدُ الْمَرْفُودُ: و بد عطائى است داده شده به ايشان، يعنى لعنت هر دو جهان و جدا نشدن از آنان. تنبيه: ايراد عطا براى لعنت به جهت آنست که در مقابله نعمى است که‌ جلد 6 - صفحه 135 به اهل بهشت عطا مى‌شود. قتاده گفته: «1» وارد شده بر آنها دو لعنت از خداى متعال لعنت دنيا و لعنت آخرت. نافع بن ازرق از ابن عباس پرسيد: «2» چيست «الرّفد المرفود» گفت: لعنت بعد از لعنت.